Kıyı ve Sahil Şeritleri Bakanlık İştiraklerine Protokolle Kiralanabilecek: 9 Ağustos 2026 Yönetmelik Değişikliği Neyi Değiştiriyor?

Kısa cevap: 9 Ağustos 2026 tarihli ve 33335 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan yönetmelik, Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 81. maddesine beşinci fıkra ekledi. Yeni fıkraya göre Bakanlıkça uygun görülecek kıyı ve sahil şeritleri ile bu alanlar üzerinde yapılması zorunlu ticari üniteler, hasılat ve/veya gelirden pay alınması suretiyle, bu alanların bakım, onarım, güvenlik ve temizlik gibi işletme uygulamalarının yürütülmesi amacıyla Bakanlığın merkez teşkilatına, döner sermaye işletmesi müdürlüğüne, bağlı, ilgili ve ilişkili kurum ve kuruluşlarına ve bunların iştiraklerine, düzenlenecek protokolle kiraya verilebilecek. Değişiklik yalnızca üç maddeden oluşuyor ve yayımı tarihinde, yani 9 Ağustos 2026'da yürürlüğe girdi. Bu düzenleme kıyılardan yararlanma hakkını kaldırmıyor: Anayasa'nın 43. maddesi, Kıyı Kanununun 5. ve 6. maddelerindeki herkesin eşit ve serbest yararlanma güvencesi ile kıyıya giriş engeli koyma yasağı aynen yürürlüktedir. Değişen şey, kıyıdaki ticari işletmeciliğin kime ve hangi usulle bırakılacağıdır.

Düzenlemenin Künyesi

Eklenen Fıkranın Tam Metni

Yönetmeliğin 81. maddesine eklenen beşinci fıkra şöyledir:

"(5) 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik ile onaylı imar planı hükümlerine uygun olarak düzenleme yapılması kaydıyla, Bakanlıkça uygun görülecek kıyı ve sahil şeritleri ve bu alanlar üzerinde yapılması zorunlu ticari üniteler; hasılat ve/veya gelirden pay alınması suretiyle, bu alanların bakım, onarım, güvenlik, temizlik ve benzeri işletme uygulamalarının yürütülmesini sağlamak amacıyla Bakanlığın merkez teşkilatına, döner sermaye işletmesi müdürlüğüne, bağlı, ilgili ve ilişkili kurum, kuruluş ve bunların iştiraklerine düzenlenecek protokol ile kiraya verilebilir."

Cümlenin Parça Parça Çözümü

Tek cümlelik bu fıkra, birbirinden bağımsız altı hukuki tercihi bir arada taşıyor. Metnin ne getirdiğini görmek için cümleyi bileşenlerine ayırmak gerekir.

81. Maddenin Önceki Hâli ve Yeni Hâli

Değişikliğin ağırlığını anlamak için maddenin tamamına bakmak gerekir. 81. madde, 11 Eylül 2014 tarihli değişiklikten bu yana kıyı ve sahil şeritlerindeki düzenlemeleri yerel yönetimler üzerinden kurgulamıştı.

Tablo iki kaymayı birlikte gösteriyor. Birincisi muhatap kaymasıdır: 2014'ten beri kıyı düzenlemelerinin tarafı belediyeler ve mahalli idare birlikleriydi, yeni fıkrayla Bakanlığın kendi teşkilatı ve iştirakleri devreye girmektedir. İkincisi işlem türü kaymasıdır: birinci ve ikinci fıkralar tek taraflı bir kamu hukuku işlemi olan "izin"den söz ederken, beşinci fıkra karşılıklı borç doğuran bir "kira sözleşmesi" kurmaktadır. Kira ilişkisinde kiracının alan üzerindeki kullanım yetkisi, izin verilen kuruluşun yetkisinden daha güçlüdür ve süresi boyunca korunur.

Belediyelere ilişkin birinci ve ikinci fıkraların yürürlükten kaldırılmadığını da belirtmek gerekir. Hukuken iki yol yan yana durmaktadır; hangisinin işletileceği idarenin tercihine kalmıştır.

Bu Formül Nereden Geliyor? Millet Bahçeleri Maddesiyle Karşılaştırma

Yeni fıkranın cümle yapısı yeni değildir. Aynı Yönetmeliğe 18 Ekim 2025 tarihli ve 33051 sayılı Resmî Gazete ile eklenen 74/B maddesi, millet bahçeleri için neredeyse birebir aynı formülü kurmuştu. Kıyılara ilişkin düzenleme, on ay önce park alanları için kurulan modelin genişletilmesidir.

İki metin arasındaki farklar küçük görünse de yön göstericidir. Kıyı düzenlemesi, kiracı listesini Bakanlığın kendi merkez teşkilatı ve döner sermayesini de kapsayacak biçimde genişletmekte, buna karşılık kira konusunu ticari üniteyle sınırlamayıp alanın kendisine kadar uzatmaktadır. Kıyı mevzuatına uygunluk kaydının eklenmiş olması ise, düzenlemeyi hazırlayan idarenin Kıyı Kanununun sınırlarını aşma iddiasını baştan karşılamak istediğini göstermektedir.

Millet bahçeleri düzenlemesinin basına yansıyan gerekçesi, bazı belediyelerin bu alanların bakımını ihmal etmesi ve Bakanlığın devreye girme ihtiyacı olarak açıklanmıştı. Kıyı düzenlemesinin gerekçesi ise Resmî Gazete metninde yer almamaktadır; yönetmelik değişikliklerinde madde gerekçesi yayımlanmadığı için, amacı gösteren tek metin fıkranın kendi içindeki "bakım, onarım, güvenlik, temizlik" ifadesidir.

Kimler Kiracı Olabilir?

Fıkra, kiracı olabilecekleri dört grupta sayıyor. Bu sayım sınırlıdır: listede yer almayan bir gerçek veya tüzel kişi, bu fıkraya dayanılarak kıyıda kiracı yapılamaz.

Listenin son halkası hukuki tartışmanın yoğunlaştığı yerdir. İştirak, kural olarak Türk Ticaret Kanununa tabi bir sermaye şirketidir; kamu tüzel kişiliği yoktur, kâr amacı güder ve pay yapısına göre özel sermayeyi de içerebilir. Kamu malı niteliğindeki kıyı üzerinde ihalesiz olarak kira ilişkisi kurulabilecek kişiler arasına özel hukuk tüzel kişilerinin girmesi, düzenlemenin en çok tartışılacak yönüdür.

Bu doğrultuda hatırlanması gereken bir gelişme daha vardır: 7 Mayıs 2026 tarihli ve 7579 sayılı Kanunla 4706 sayılı Kanuna eklenen ek 7. madde, Hazine taşınmazlarının Bakanlığın bağlı, ilgili ve ilişkili kurum ve kuruluşları ile bunların müessese, bağlı ortaklık ve iştiraklerine bedelsiz devredilmesine ve bunlarca değerlendirilmesine karar verme yetkisini Bakanlığa vermiştir. Ağustos 2026'daki yönetmelik değişikliği, kanun düzeyinde açılan bu çizginin kıyılara uygulanmasıdır.

İhale Yok, Protokol Var: Usul Neden Önemli?

Hazine taşınmazlarının kiraya verilmesinde kural, ihaledir. Yönetmeliğin 67. maddesi bu konuda oldukça nettir:

• Tahmin edilen yıllık kira bedeli, merkezî yönetim bütçe kanunuyla belirlenen parasal sınıra kadarsa açık teklif usulü, sınırı aşıyorsa kapalı teklif usulü uygulanır.
• Aynı maddenin ikinci fıkrası, parasal sınır içinde kalsa dahi kira ihalesinin pazarlıkla yapılamayacağını açıkça yasaklar.
• Üçüncü ve dördüncü fıkralar, yalnızca sayılan hâllerde 2886 sayılı Kanunun 51. maddesinin (g) bendine göre pazarlıkla kiraya vermeye izin verir. Bu hâller arasında tarım arazileri, baz istasyonları, para çekme makineleri ve genel bütçe dışındaki kamu idarelerine kiralama gibi kalemler sayılmıştır.

Yeni fıkra ise bu basamakların hiçbirini kullanmıyor. Ne açık teklif, ne kapalı teklif, ne de pazarlık usulü söz konusu; işlem doğrudan protokolle kuruluyor. Aradaki fark tabloda daha görünür olur.

Burada normlar hiyerarşisi bakımından bir soru doğar: 4706 sayılı Kanunun 7. maddesinin üçüncü fıkrası, "bu Kanunda hüküm bulunmayan hâllerde 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümleri uygulanır" demektedir. 2886 sayılı Kanun ise kiraya vermeyi ihale usullerine bağlamış ve pazarlık usulünü sınırlı hâllere hasretmiştir. Bir yönetmelik hükmüyle, kanunun öngördüğü ihale usulünün tümüyle devre dışı bırakılıp bırakılamayacağı, düzenlemeye karşı açılacak davanın merkezindeki tartışma olacaktır.

Buna karşı savunulabilecek görüş de vardır: taraflar kamu tüzel kişileri ve kamu sermayeli kuruluşlar olduğunda, işlem klasik anlamda üçüncü kişiye kiralama değil, kamu idareleri arasında görev ve gelir paylaşımıdır; bu tür ilişkiler uygulamada protokolle kurulmaktadır. Ancak bu savunma, listenin iştirakler halkası bakımından aynı güçte değildir.

Bir yönetmeliğe karşı Danıştayda açılacak iptal davasının usulü ve dilekçe biçimi için e-PYS ve dijital proje yönetmelikleri yazımızı inceleyebilirsiniz.

Bedel Nasıl Belirlenecek?

Yönetmeliğin 12. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine göre, olağan kiralamalarda ilk yıl kira bedeli taşınmazın rayiç bedelinin yüzde dördüdür. Yeni fıkra bu hesabı kullanmıyor, bedeli işletmenin hasılatına bağlıyor.

Yönetmelikte hasılat payının hesabı 79. maddede düzenlenmiştir ve oranlar oldukça düşüktür: irtifak hakkı veya kullanma izni kapsamında tesisin bizzat hak sahibince işletilmesi hâlinde toplam yıllık hasılatın yüzde biri, hasılatın tespit edilememesi hâlinde cari yıl bedelinin yüzde yirmisi alınır. Ancak 81/5 fıkrası ne bir oran belirtmekte ne de 79. maddeye açıkça atıf yapmaktadır.

Uygulamada asıl belirleyici olacak olan, Resmî Gazete'de yayımlanan bu tek fıkra değil, tarafların imzalayacağı protokolün içeriğidir. Pay oranı, süre, denetim yükümlülükleri, alt kiralama yasağı ve sona erme şartları protokolde yer alacaktır. Bu nedenle yazının sonunda protokol örneğinin bilgi edinme yoluyla istenmesine ilişkin bir dilekçe örneği verilmiştir.

Plajlar Paralı mı Oluyor? Değişmeyen Kurallar

Bu tür düzenlemeler kamuoyunda çoğu zaman "sahiller satılıyor" başlığıyla tartışılır. Hukuki durum bundan farklıdır. Yeni fıkra, kıyıdan yararlanma rejimine ilişkin hiçbir kuralı değiştirmemektedir. Aşağıdaki hükümlerin tamamı 9 Ağustos 2026'dan sonra da aynen yürürlüktedir.

Bunun pratik sonucu şudur: kıyıda bir ticari ünitenin işletmecisi değişebilir, ancak o ünitenin bulunduğu kıyıya girmenizi ve denize girmenizi engelleme yetkisi hiç kimseye geçmez. Kiracının hakkı, sözleşmeye konu ticari ünitede hizmet sunmakla sınırlıdır; kıyıya erişimi ücrete bağlayamaz.

Kıyıdan yararlanma hakkının sınırları, "özel plaj" kavramının hukuki değeri ve denize girişin engellenmesi hâlinde izlenecek yollar için plajlarda denize giriş hakkını ele aldığımız yazımızı inceleyebilirsiniz.

Ücret Tarifesi Serbest Değildir

Bu noktada Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesindeki bir tanım kritik önem taşır. Yönetmelik, "Toplumun Yararlanmasına Açık Yapı"yı şöyle tanımlar: mevzuata göre tespit ya da tasdik edilmiş kural ve ücret tarifelerine uygun biçimde, getirdiği kullanımdan belirli kişi ya da topluluklara ayrıcalıklı kullanım hakkı tanımaksızın, yararlanmak isteyen herkese eşit ve serbest olarak açık bulundurulan yapıdır.

Tanımın iki unsuru vardır ve ikisi de bağlayıcıdır. Birincisi, ücret tarifesi tasdike tabidir; işletmeci dilediği fiyatı koyamaz. İkincisi, belirli kişi veya topluluklara ayrıcalıklı kullanım tanınamaz; "üyelere özel" uygulaması bu tanımla bağdaşmaz. Sahil şeridinde yapılan bir yapının bu niteliği taşıması zorunlu olduğu için, kiracının kimliği değişse de bu sınırlar değişmez.

Kıyıda ve Sahil Şeridinde Ne Yapılabilir?

Yeni fıkranın kendisi bir yapılaşma izni değildir; hangi alanda ne yapılabileceğini belirleyen kurallar Kıyı Kanunu ve uygulama yönetmeliğinde kalmaya devam eder. "Ticari ünite" kavramının fiilen karşılık bulabileceği yer, sahil şeridinin ikinci bölümüdür.

Günübirlik turizm tesisi, Uygulama Yönetmeliğinin 4. maddesinde tanımlıdır: kamping ve konaklama ünitesi içermeyen; duş, gölgelik, soyunma kabini, tuvalet, kafe-bar, pastane, lokanta, çayhane, açık spor alanları, spor tesisleri, golf alanları, açık gösteri ve eğlence alanları, lunapark, fuar, su oyunları parkı ve özellik taşıyan el sanatları ürünlerinin 20 metrekareyi geçmeyen sergi ve satış ünitelerini içeren yapı ve tesislerdir.

Dolayısıyla yeni fıkra kapsamında kiralanacak bir "ticari ünite", ancak onaylı uygulama imar planında yeri gösterilmiş, günübirlik turizm tesisi niteliğinde ve toplumun yararlanmasına açık bir yapı olabilir. Kiralama, imar planında olmayan bir yapıyı meşrulaştırmaz.

İmar mevzuatındaki son değişikliklerin genel çerçevesi için Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği değişikliğini anlattığımız yazımızı inceleyebilirsiniz.

Doğan Hukuki Tartışmalar

Düzenlemenin yargı önüne taşınması hâlinde tartışılacak başlıklar şunlardır. Bunlar bir dava dilekçesinin iddia başlıkları olarak da kullanılabilir.

Kim, Nasıl Dava Açabilir?

Bir yönetmelik hükmü, düzenleyici işlem niteliğindedir ve Danıştayda iptal davasına konu edilebilir. 2575 sayılı Danıştay Kanunu uyarınca bakanlık düzenleyici işlemlerine karşı açılan davalar ilk derece mahkemesi sıfatıyla Danıştayda görülür.

İdari dava açma sürelerinin nasıl hesaplandığı ve sürelerin tatile rastlaması hâlinde ne olacağı için hukukta süreler rehberimizi inceleyebilirsiniz.

Dilekçe Örnekleri

Aşağıdaki dört örnek şablon niteliğindedir ve her somut olayın kendi koşullarına göre uyarlanmadan kullanılmamalıdır. Birinci örnek vekil aracılığıyla açılacak dava için, diğer üçü kişinin kendi adına yapabileceği başvurular içindir.

1. Yönetmeliğin İptali İstemli Danıştay Dava Dilekçesi (Vekil Aracılığıyla)

2. Yönetmeliğin İptali İstemli Danıştay Dava Dilekçesi (Kişinin Kendi Adına)

İdari davada avukatla temsil zorunlu değildir. Aşağıdaki örnek, dava konusu kıyı alanından fiilen yararlanan bir kişinin kendi adına dava açması için hazırlanmıştır. Dava harca tabidir; harç ve gider avansını karşılayamayacak durumdaysanız, 2577 sayılı Kanunun 31. maddesinin yaptığı atıf uyarınca adli yardım talep edebilir veya bulunduğunuz yer barosunun adli yardım bürosuna başvurabilirsiniz.

3. Kıyıya Erişimin Engellenmesi Üzerine Şikayet Dilekçesi (Kişinin Kendi Adına)

Kıyıdaki ticari ünitenin işletmecisi değişmiş olsa dahi, kıyıya girişin engellenmesi Kıyı Kanununun 6. maddesine aykırıdır ve 15. maddesi uyarınca idari yaptırım gerektirir. Aşağıdaki dilekçe harca tabi değildir ve doğrudan verilebilir.

4. Protokol ve Kiralama Bilgileri İçin Bilgi Edinme Başvurusu (Kişinin Kendi Adına)

Yeni fıkra kapsamında imzalanacak protokoller Resmî Gazete'de yayımlanmaz. Kiralamanın şartlarını öğrenmenin yolu, 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu kapsamında başvuru yapmaktır. Başvuru ücretsizdir, e-Devlet veya CİMER üzerinden de yapılabilir ve idarenin cevap süresi kural olarak on beş iş günüdür.

İzinsiz kullanım hâlinde işleyen ecrimisil mekanizması ve intifadan men şartı için ecrimisil ve intifadan men ihtarnamesi yazımızı inceleyebilirsiniz.

Vatandaş Neye Bakarak Kontrol Edebilir?

Bir kıyı alanındaki ticari yapının hukuka uygun olup olmadığı, sözleşmenin kime verildiğinden bağımsız olarak kontrol edilebilir. Aşağıdaki üç belge, uygulamada en çok işe yarayan kontrol araçlarıdır.

Bakanlığın imar ve dönüşüm alanındaki diğer düzenlemeleri için ofisten konuta dönüşüm yazımızı inceleyebilirsiniz.

Sıkça Sorulan Sorular

9 Ağustos 2026 tarihli yönetmelik değişikliği tam olarak neyi değiştirdi?

Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 81. maddesine beşinci fıkra eklendi. Bu fıkra, Bakanlıkça uygun görülecek kıyı ve sahil şeritleri ile bu alanlar üzerinde yapılması zorunlu ticari ünitelerin, hasılat ve/veya gelirden pay alınması karşılığında, Bakanlığın merkez teşkilatına, döner sermaye işletmesi müdürlüğüne, bağlı, ilgili ve ilişkili kurum ve kuruluşlarına ve bunların iştiraklerine protokolle kiraya verilmesine imkân tanıyor. Yönetmeliğin başka hiçbir maddesine dokunulmadı.

Bu değişiklikle plajlar paralı mı oldu?

Hayır. Anayasa'nın 43. maddesi ile Kıyı Kanununun 5. ve 6. maddeleri aynen yürürlüktedir. Kıyılar herkesin eşit ve serbest yararlanmasına açıktır, kıyıya girişi engelleyecek şekilde duvar, çit, tel örgü ve benzeri engel konulamaz. Değişen şey, kıyıdaki ticari ünitelerin hangi kuruluşlara ve hangi usulle kiralanacağıdır; vatandaşın kıyıdan yararlanma hakkı değil.

Kıyıdaki bir işletme giriş ücreti isteyebilir mi?

Kıyıya girmek ve denize girmek için ücret istenemez. İşletme yalnızca kendi sunduğu isteğe bağlı hizmetler için, tespit veya tasdik edilmiş tarifeye uygun ücret alabilir. Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 4. maddesindeki toplumun yararlanmasına açık yapı tanımı, ücret tarifelerinin tasdike tabi olmasını ve belirli kişi ya da topluluklara ayrıcalıklı kullanım tanınmamasını şart koşar. Bu durum, alanın bir kamu kuruluşuna veya iştirakine kiralanmış olması hâlinde de değişmez.

Kiralama neden ihale ile yapılmıyor?

Yeni fıkra, kiralamayı doğrudan protokol düzenlenmesine bağlamıştır ve ihale usullerine atıf yapmamaktadır. Oysa Yönetmeliğin 67. maddesi kiralamalarda kural olarak açık veya kapalı teklif usulünü öngörmekte, ikinci fıkrası ise parasal sınır içinde kalsa dahi kira ihalesinin pazarlıkla yapılamayacağını yasaklamaktadır. 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun öngördüğü ihale usulünün bir yönetmelik hükmüyle devre dışı bırakılıp bırakılamayacağı, düzenlemeye karşı açılacak davanın temel tartışma konusu olacaktır.

Kira bedeli ne kadar olacak?

Fıkra bir oran belirtmiyor, bedeli hasılat ve/veya gelir payı olarak protokole bırakıyor. Karşılaştırma için, Yönetmeliğin 12. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi olağan kiralamalarda ilk yıl bedelini taşınmazın rayiç bedelinin yüzde dördü olarak belirlemekte; 79. maddesi ise irtifak hakkı ve kullanma izinlerinde hasılat payını kural olarak toplam yıllık hasılatın yüzde biri olarak öngörmektedir. Somut oran, imzalanacak protokolde görülecektir.

Bakanlığın iştirakleri kıyıda kiracı olabilir mi?

Fıkra metni bunu açıkça mümkün kılıyor. Kiracı olabilecekler arasında Bakanlığın bağlı, ilgili ve ilişkili kurum ve kuruluşlarının iştirakleri de sayılmıştır. İştirak, kural olarak Türk Ticaret Kanununa tabi bir sermaye şirketidir ve kamu tüzel kişiliği bulunmayabilir. Kamu malı niteliğindeki kıyı üzerinde, hiçbir rekabet ortamı sağlanmaksızın bu nitelikteki tüzel kişilerle kira ilişkisi kurulabilmesi, düzenlemenin en çok tartışılan yönüdür.

Bu düzenleme belediyeleri devre dışı mı bırakıyor?

81. maddenin birinci ve ikinci fıkraları yürürlüktedir; kıyı ve sahil şeritlerinde büyükşehir belediyelerine, belediyelere ve mahalli idare birliklerine izin verilmesi hâlâ mümkündür. Ancak yeni fıkrayla, aynı alanlar için Bakanlık teşkilatı ve iştirakleri üzerinden ikinci bir yol açılmıştır. Hangi yolun işletileceğinin metinde bir ölçüte bağlanmamış olması, uygulamada belirsizlik doğurabilir.

Bu düzenlemenin bir benzeri daha önce yapılmış mıydı?

Evet. Aynı Yönetmeliğe 18 Ekim 2025 tarihli ve 33051 sayılı Resmî Gazete ile eklenen 74/B maddesi, millet bahçelerindeki ticari üniteler için neredeyse aynı formülü kurmuştu: hasılat ve/veya gelirden pay alınması suretiyle, bakım, onarım, güvenlik ve temizlik amacıyla, Bakanlığın bağlı, ilgili ve ilişkili kurum, kuruluş ve iştiraklerine protokolle kiralama. Kıyı düzenlemesi bu modeli genişletmekte, kiracı listesine Bakanlık merkez teşkilatı ile döner sermaye işletmesi müdürlüğünü eklemekte ve kira konusunu ticari üniteyle sınırlamayıp alanın kendisine kadar uzatmaktadır.

Kıyıda hangi yapılar yapılabilir?

Kıyıda, Kıyı Kanununun 6. maddesi ve Uygulama Yönetmeliğinin 13. maddesi uyarınca yalnızca sayılan tesisler yapılabilir: iskele, liman, barınak, rıhtım, dalgakıran, tersane, balıkçı barınağı, millet bahçesi ve benzerleri. Ayrıca imar planı aranmaksızın, aralarında en az 150 metre mesafe olmak kaydıyla 6 metrekareyi geçmeyen büfe, seyyar tuvalet ile sabit olmayan duş, gölgelik ve soyunma kabini yapılabilir. Sahil şeridinin ikinci bölümünde ise onaylı imar planında gösterilmiş ve toplumun yararlanmasına açık olmak şartıyla, konaklama hariç günübirlik turizm tesisleri yer alabilir.

Yönetmeliğe karşı dava açma süresi ne zaman doluyor?

Yönetmelik 9 Ağustos 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlandığından, 2577 sayılı Kanunun 7. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca altmış günlük süre 10 Ağustos 2026'da başlar ve 8 Ekim 2026 Perşembe günü mesai bitiminde dolar. Dava Danıştayda açılır. Süre kaçırılsa dahi, düzenleyici işlemin uygulanması üzerine, uygulama işlemiyle birlikte fıkranın da iptali istenebilir.

Kıyıya girişim engellenirse nereye başvurmalıyım?

Olay yerinde zabıta, jandarma veya polise durumu bildirerek tutanak tutulmasını isteyebilir; ardından Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğüne yazılı şikayet dilekçesi verebilirsiniz. Alo 181 Çevre İhbar Hattı ve CİMER de kullanılabilir. Kıyı Kanununun 15. maddesi, kıyıda engel oluşturanlara idari para cezası verilmesini ve engellerin beş günü aşmayan süre içinde kaldırılmasını öngörür; engel kaldırılmazsa masrafı yüzde yirmi zamlı olarak sorumludan tahsil edilmek üzere kamu gücüyle kaldırılır.

Bu yazı, 9 Ağustos 2026 tarihli ve 33335 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan yönetmelik değişikliği ile yürürlükteki mevzuata dayanan genel bilgilendirme amaçlı bir içeriktir; hukuki görüş veya avukatlık hizmeti niteliği taşımaz. Yukarıdaki dilekçe örnekleri şablon niteliğindedir ve her dosyanın kendine özgü koşullarına göre uyarlanmadan kullanılmamalıdır. Düzenleyici işlemlere karşı açılacak davalarda altmış günlük süre kesindir; hak kaybı yaşamamak için Resmî Gazete'de yayım tarihini esas alarak hareket edin. Kıyı alanındaki bir uyuşmazlığa, ecrimisil işlemine veya yönetmeliğe karşı açılacak davaya ilişkin değerlendirme için büromuzla iletişime geçebilirsiniz.